Öznel İyi Oluş Ölçeği (OIO), genel iyi oluş düzeyi alanını değerlendirir. Öğrencinin yaşamından duyduğu genel memnuniyeti ve duygusal durumunu bütüncül biçimde değerlendirir. Dönem başı ve dönem sonu uygulandığında, okul içi müdahalelerin öğrencinin genel iyi oluşuna yansıyıp yansımadığını izlemeye elverişlidir.
Test, Sosyal ve Duygusal Gelişim alanı içinde yer alır ve bu alanın diğer araçlarıyla birlikte yorumlandığında tek başına kullanıldığından daha anlamlı bir tablo ortaya koyar.
Dönem başı ve dönem sonu uygulandığında en anlamlı bilgiyi verir; tek ölçümden çok karşılaştırma için tasarlanmıştır. Okul iklimi çalışmalarının etkisini izlemekte de kullanılabilir.
Benlik Saygısı (BS) ve Öz Yeterlilik (GOYO) ölçekleriyle birlikte, öğrencinin kendine dair değerlendirmesinin genel iyi oluşuna nasıl yansıdığını gösterir. Stresle Başa Çıkma Ölçeği (SBCO) eklendiğinde, düşük iyi oluşun baş etme kaynaklarıyla ilişkisi ele alınabilir.
Hayır. Bu ölçek genel iyi oluş düzeyini ele alır. Klinik belirti taraması için PDR alanındaki araçlar ve yetkin uygulayıcı gerekir.
Tek bir ölçüm o günkü duruma bağlıdır. İki ölçüm arasındaki fark, okul içi çalışmaların yansımasını görmeye elverişlidir.
Bireysel değil sınıf düzeyinde bir okul iklimi çalışması gündeme gelir; akran ilişkileri ve zorbalık araçları da eklenebilir.
| Başlık | Değer |
|---|---|
| Değerlendirme alanı | SD — Sosyal ve Duygusal Gelişim |
| Ölçtüğü alan | Genel iyi oluş düzeyi |
| Süre | 8–12 dakika |
| Eğitim düzeyi | Ortaokul, Lise |
| Uygulayıcı | Rehber öğretmen |
| Uygulama şekli | Bireysel / Grup / Dijital |
| Takip | Gerektiğinde 3–6 ay sonra tekrar değerlendirme |
Öğrencinin kendini algılama biçimini, sosyal bağlarını, iyi oluşunu ve stresle baş etme kaynaklarını görünür kılmak.
Bu araç bir tarama ve değerlendirme aracıdır; klinik tanı koymaz. Kesin kullanım kapsamı; ilgili test formuna, norm grubuna ve uygulama koşullarına göre doğrulanmalıdır.
Bu yapı klinik tanı koymak için değil; değerlendirme, tarama ve rehberlik süreçlerini desteklemek için tasarlanmıştır. Amaç tanı koymak değil; öğrenciyi daha doğru tanımak, gelişimini izlemek ve ihtiyaç duyduğu desteği zamanında belirlemektir.